Log in

Op maandagavond 12 mei vloog ik vanaf Rotterdam-The Hague Airport naar Ibiza voor een wel heel bijzondere opdracht. Ik was uitgenodigd door Linda Leclair van Twinkel Events om een herbevestigingsceremonie te verzorgen voor een echtpaar met een zoontje van een jaar. De ceremonie was een verrassing van de vrouw voor haar man. De contacten verliepen aanvankelijk via email en telefoon. Toen de man op zijn verjaardag werd verrast met de op handen zijnde herbevestiging was hij er heel erg blij mee. Toen kon ik dus ook contact leggen met de bruidegom. We hadden een levendige correspondentie via de mail en ook veel telefonisch contact. Van alle informatie die ik had gekregen, heb ik een passende speech geschreven. (Mooi mag ik van mezelf hier niet schrijven, want dat zou toch bar opschepperig klinken).

Op het eiland werd ik door Linda (de weddingplanner) en haar man Edwin (de fotograaf) van het vliegveld gehaald. De dinsdag namen zij mij mee in hun auto en lieten ze mij heel veel van het prachtige Ibiza zien. We begonnen met een bezoek aan De Alte Stad en we hebben ook heel veel strandjes en locaties bekeken. Voor mij was het erg leuk om te zien op welke dingen een fotograaf en een weddingplanner zo al letten, bij het uitkiezen van een mooie locatie.

Aan het eind van die dinsdag gingen we naar het bruidspaar en hun lieve zoontje. We bespraken met elkaar het programma voor de volgende dag.

Daarna heerlijk uit eten geweest en moe maar voldaan ons bed in gekropen. Het was een perfecte dag!

Op woensdag de ceremonie. Weddingplanner, fotograaf en ik werden door het bruidspaar op een heerlijke lunch getrakteerd...we hebben met elkaar de locatie versierd, bruid en bruidegom en hun zoontje kleedden zich om en ik trok mijn toga aan.

De muziek werd gestart...en toen begon de ceremonie. Het was fijn, heel intiem en heerlijk "onder ons"..

Na afloop gingen we aan de champagne en hebben we in een ontspannen sfeer nog wat nagepraat...

In de avond zagen we bruid, bruidegom en hun zoontje weer aan het strand, waar Edwin nog een prachtige fotoreportage heeft geschoten. Linda heeft gefilmd en deze multi functioneel inzetbare trouwambtenaar heeft ondertussen het zoontje heen en weer gereden in zijn wandelwagen.

We hadden een prachtige dag en waren die avond alle drie best moe van alle indrukken en emoties.

Na een goede nachtrust zijn we de andere ochtend vroeg opgestaan...ik ging weer naar huis en werd door Linda en Edwin naar het vliegveld gebracht...ze zwaaiden me uit toen ik door de douane ging! Ze moesten tenslotte toch wel zeker weten dat ik echt weg was;-)

Na deze prachtige ervaring ging deze vliegende Babs met een blij gevoel weer op huis aan. Opgehaald door mijn lieve man gingen we meteen langs bij onze kersverse kleinzoon Max, die geboren is op moederdag en die ik die avond nog maar heel even had kunnen bewonderen.

Wat was het fijn om Max weer te zien en wat ben ik een blij en tevreden mens. Veel dank en bewondering en respect voor Linda en Edwin van Twinkel Events. Wat een harde werkers; wat een fijne sfeer wisten zij neer te zetten..ik heb er van genoten!

En wat ook nog leuk is om hier te vermelden...op 11 juni 2014 mag ik weer....

Wordt vervolgd!

In oktober 2012 ontving ik een leuk mailtje van Madelon en Bernhard. Of ik misschien zin had om een reisje naar Barcelona te maken en of ik hun dan op zaterdag 1 juni 2013 het JAwoord zou willen vragen. Dit alles in het bijzijn van hun dierbare familie, vrienden en bekenden. Nu kom ik regelmatig voor trouwceremonies in Spanje en het leek mij bijzonder leuk om te doen. Er was echter een kleine bijkomstigheid, op 1 juni 2013 zou ik onze dochter Judith en onze schoonzoon Jeroen al in de echt verbinden. Ik mailde dus terug dat het een beetje slordig zou zijn als ik niet het huwelijk van dochter en schoonzoon zou voltrekken, maar dat ik helaas dus nee moest zeggen. Ik zette er nog bij dat ik WEL een week later zou kunnen. Per kerende mail een mailtje terug. Acht juni zou geen enkel probleem zijn en of ik dan wel zou kunnen. Nou en of!! Dat wilde ik maar al te graag doen. Hoewel de agenda in mei en juni overvol zat, wist ik alles toch zo in te delen, dat ik genoeg tijd zou hebben om alles terdege voor te bereiden. Op 23 december had ik, bij de Bijenkorf in Rotterdam, het eerste kennismakingsgesprek met het Barcelona-stel. Wat een leuke mensen en wat een leuke klik. Madelon en ik hadden al heel veel keer met elkaar gemaild en ook na ons gesprek hebben we vrijwel tweewekelijks met elkaar gemaild. We bouwden zo'n leuke band op...het leek wel alsof ik met een van onze dochters aan het mailen was. We konden ook niet anders dan mailen later, want Madelon en Bernhard woonden en werkten in Barcelona en hun bruiloft zou meteen het afscheid worden van Barcelona. Ik heb ze beiden met een bult "huiswerk" opgescheept om een verrassende speech te kunnen schrijven, die helemaal over het bruidspaar en hun geschiedenis zou gaan. En dat is, voor zover ik dat van mezelf mag zeggen, goed gelukt. Dit kwam natuurlijk vooral door de prachtige input die ik van dit sympathieke stel kreeg, hun antwoorden op de door mij zo vrijpostig gestelde vragen.

Op 6 juni kwamen wij aan op het vliegveld, (Kees en ik maakten er meteen een vakantie van) alwaar Madelon ons opwachtte met een heerlijke fles prosecco en een Catalaanse specialiteit van nougat en chocolade. Madelon begeleidde ons naar ons hotel. Dat vond ik best bijzonder, want twee dagen later zouden ze elkaar al het Jawoord geven in Mas Xipres en ze hadden veel logees en veel regelzaken. Na aankomst in ons hotel ging Madelon er snel vandoor en wij gingen heerlijk de prachtige stad verkennen. Wat een feest. De dag erna hebben we ons vervoer alvast gedeeltelijk uitgezocht en kaartjes voor de metro geregeld, want we moesten op zaterdag 8 juni wel anderhalf uur per trein naar de mooie trouwlocatie.

Alles was uitstekend geregeld. We werden, samen met de violiste en de gitarist, van de trein gehaald en naar Mas Xipres gebracht, alwaar de bruid al gekapt en gemake-upt werd. De bruidegom verwelkomde ons allerhartelijkst en ook de eigenaar Henny van Mas Xipres zorgde goed voor ons. Het ontbrak ons aan niets, nou ja...wel aan een klein niet onbelangrijk dingetje...er dreigde regen. We hoopten dat de regen nog wat zou weg blijven, maar juist toen we bijna wilden beginnen, begon het te druppelen. Er was een prachtig klein en knus kapelletje op het terrein en we besloten, na rijp beraad en al een keer alles naar binnen- en weer naar buiten te hebben verplaatst, om de ceremonie toch in het kapelletje te laten plaatsvinden. De rode loper lag uit en Madelon en Bernhard kwamen het kapelletje binnen, terwijl live het Ave Maria werd gespeeld. Wat een entree en wat een prachtige verstilde sfeer. Natuurlijk waren er ontroerende momenten en ik zag dat niet iedereen het droog hield bij de persoonlijke stukjes. Toch werd er ook veel gelachen. Zelf had ik het er best druk mee, want mijn speech was in het Nederlands en in het Duits. De bruidegom komt uit Duitsland en zijn familie wilde ik natuurlijk ook laten meegenieten van hun verhaal.

Na afloop gingen we aan de tapas en de prosecco, eerst binnen in de mooie boerenstal, maar in no time brak de zon door en stonden we buiten. We genoten van het prachtige uitzicht, de heerlijke hapjes en drankjes en van het lieve bruidspaar.  Een uur of twee later werden Kees en ik weer naar de trein gebracht. We hebben veel lieve mensen leren kennen en we hadden een zeer voorspoedige terugreis.

We hebben de overige vier dagen besteed om zoveel mogelijk van Barcelona te zien en op onze laatste avond hebben we nog tapas gegeten met Madelon. Bernhard was helaas ziek.

Wat een heerlijke week hebben we gehad en wat een mooie herinneringen om op terug te kijken.

Trouwen in Barcelona