Log in

In oktober 2012 ontving ik een leuk mailtje van Madelon en Bernhard. Of ik misschien zin had om een reisje naar Barcelona te maken en of ik hun dan op zaterdag 1 juni 2013 het JAwoord zou willen vragen. Dit alles in het bijzijn van hun dierbare familie, vrienden en bekenden. Nu kom ik regelmatig voor trouwceremonies in Spanje en het leek mij bijzonder leuk om te doen. Er was echter een kleine bijkomstigheid, op 1 juni 2013 zou ik onze dochter Judith en onze schoonzoon Jeroen al in de echt verbinden. Ik mailde dus terug dat het een beetje slordig zou zijn als ik niet het huwelijk van dochter en schoonzoon zou voltrekken, maar dat ik helaas dus nee moest zeggen. Ik zette er nog bij dat ik WEL een week later zou kunnen. Per kerende mail een mailtje terug. Acht juni zou geen enkel probleem zijn en of ik dan wel zou kunnen. Nou en of!! Dat wilde ik maar al te graag doen. Hoewel de agenda in mei en juni overvol zat, wist ik alles toch zo in te delen, dat ik genoeg tijd zou hebben om alles terdege voor te bereiden. Op 23 december had ik, bij de Bijenkorf in Rotterdam, het eerste kennismakingsgesprek met het Barcelona-stel. Wat een leuke mensen en wat een leuke klik. Madelon en ik hadden al heel veel keer met elkaar gemaild en ook na ons gesprek hebben we vrijwel tweewekelijks met elkaar gemaild. We bouwden zo'n leuke band op...het leek wel alsof ik met een van onze dochters aan het mailen was. We konden ook niet anders dan mailen later, want Madelon en Bernhard woonden en werkten in Barcelona en hun bruiloft zou meteen het afscheid worden van Barcelona. Ik heb ze beiden met een bult "huiswerk" opgescheept om een verrassende speech te kunnen schrijven, die helemaal over het bruidspaar en hun geschiedenis zou gaan. En dat is, voor zover ik dat van mezelf mag zeggen, goed gelukt. Dit kwam natuurlijk vooral door de prachtige input die ik van dit sympathieke stel kreeg, hun antwoorden op de door mij zo vrijpostig gestelde vragen.

Op 6 juni kwamen wij aan op het vliegveld, (Kees en ik maakten er meteen een vakantie van) alwaar Madelon ons opwachtte met een heerlijke fles prosecco en een Catalaanse specialiteit van nougat en chocolade. Madelon begeleidde ons naar ons hotel. Dat vond ik best bijzonder, want twee dagen later zouden ze elkaar al het Jawoord geven in Mas Xipres en ze hadden veel logees en veel regelzaken. Na aankomst in ons hotel ging Madelon er snel vandoor en wij gingen heerlijk de prachtige stad verkennen. Wat een feest. De dag erna hebben we ons vervoer alvast gedeeltelijk uitgezocht en kaartjes voor de metro geregeld, want we moesten op zaterdag 8 juni wel anderhalf uur per trein naar de mooie trouwlocatie.

Alles was uitstekend geregeld. We werden, samen met de violiste en de gitarist, van de trein gehaald en naar Mas Xipres gebracht, alwaar de bruid al gekapt en gemake-upt werd. De bruidegom verwelkomde ons allerhartelijkst en ook de eigenaar Henny van Mas Xipres zorgde goed voor ons. Het ontbrak ons aan niets, nou ja...wel aan een klein niet onbelangrijk dingetje...er dreigde regen. We hoopten dat de regen nog wat zou weg blijven, maar juist toen we bijna wilden beginnen, begon het te druppelen. Er was een prachtig klein en knus kapelletje op het terrein en we besloten, na rijp beraad en al een keer alles naar binnen- en weer naar buiten te hebben verplaatst, om de ceremonie toch in het kapelletje te laten plaatsvinden. De rode loper lag uit en Madelon en Bernhard kwamen het kapelletje binnen, terwijl live het Ave Maria werd gespeeld. Wat een entree en wat een prachtige verstilde sfeer. Natuurlijk waren er ontroerende momenten en ik zag dat niet iedereen het droog hield bij de persoonlijke stukjes. Toch werd er ook veel gelachen. Zelf had ik het er best druk mee, want mijn speech was in het Nederlands en in het Duits. De bruidegom komt uit Duitsland en zijn familie wilde ik natuurlijk ook laten meegenieten van hun verhaal.

Na afloop gingen we aan de tapas en de prosecco, eerst binnen in de mooie boerenstal, maar in no time brak de zon door en stonden we buiten. We genoten van het prachtige uitzicht, de heerlijke hapjes en drankjes en van het lieve bruidspaar.  Een uur of twee later werden Kees en ik weer naar de trein gebracht. We hebben veel lieve mensen leren kennen en we hadden een zeer voorspoedige terugreis.

We hebben de overige vier dagen besteed om zoveel mogelijk van Barcelona te zien en op onze laatste avond hebben we nog tapas gegeten met Madelon. Bernhard was helaas ziek.

Wat een heerlijke week hebben we gehad en wat een mooie herinneringen om op terug te kijken.

Trouwen in Barcelona